Kochać człowieka to zobaczyć drugiego i jego świat, takim jakim jest. Ten drugi to wszak członek naszej wielkiej i bardzo różnorodnej rodziny. Nie jest prawdą, że z rodziną dobrze wychodzi się tylko na zdjęciu. Mówi o tym wystawa pokonkursowa organizowana w cyklu dwuletnim przez Oświęcimskie Centrum Kultury.

Tegoroczna odsłona to mieszanka obrazów ciepłych i radosnych oraz obrazów smutnych i bolesnych. Takich jak współczesne życie. Zebrane fotografie są szeroką panoramą relacji międzyludzkich, coraz bardziej sterowanych przez technologię, reklamę i media. Wielu z nas poddaje się bezwiednie presji dominujących wzorców kulturowych, tracąc swoją oryginalność, otwartość i rzeczywistą niezależność.

Na wystawie znajdziemy sporo kadrów opowiadających o problemach występujących między ludźmi i skutkach funkcjonowania obecnego modelu kulturowego, jakimi są samotność i izolacja. Na szczęście daje się również zauważyć, że hasło „Kochać człowieka” jest ciągle dla wielu ludzi aktualne. Na zdjęciach zobaczymy przyjaźń, serdeczne relacje rodzinne, wspólnotę, obdarzanie się uśmiechem i ciepłem, one ciągle mają się dobrze.

Wystawa pokonkursowa jest rodzajem przestrogi, analizując cały zebrany w wyniku konkursu materiał, widać wyraźnie przemiany kulturowe, które prowadzą do zamykania się przed innymi. Wrażliwość i dociekliwość fotografów pozwala poznać dzisiejsze relacje a tytuł wystawy ciągle przypomina, co w tych relacjach powinno być najważniejsze, a o czym zdarza nam się czasem zapomnieć w pośpiechu współczesnego życia.