Wilk – symbol dzikości i nieujarzmionej, pierwotnej przyrody – jest motywem przewodnim twórczości malarskiej Rafała Borcza oraz rzeźbiarskiej jego żony, Marioli Wawrzusiak. Ich prace charakteryzują się ogromną siłą ekspresji.
W Bielsku-Białej artyści swoje dzieła wystawiają razem po raz pierwszy. Rafał Borcz pokaże kilkanaście najnowszych wielkoformatowych obrazów olejnych na płótnie, Mariola Wawrzusiak kilka dużych, drapieżnych rzeźb spawanych ze złomu. Autorzy wystawy jako swojego asystenta podają... psa w podeszłym wieku, podobnego do wilka. To samo zwierzę podobne do wilka jest też bohaterem bielskiej wystawy. Można spodziewać się wielkiej dramaturgii ekspozycji, gdyż bohaterami drugoplanowymi swej sztuki artyści uczynili owady podobne do świetlików, zaś to wszystko, co inspirowało ich do twórczości działo się w lesie, i to nocą – a to za sobą niesie całą tajemniczą aurę natury i ekscytujące nocne życie fauny i flory, tworzy tym samym klimat wystawy i staje się furtką dla wyobraźni widza. Wystawa pokazuje to, co powstaje pomiędzy wieloma ucieczkami artystów (wraz z asystentem!) z wielkiego miasta w sam środek dzikiego bieszczadzkiego lasu, i to na długie miesiące.
Oboje artyści kilka lat temu ukończyli studia w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, obecnie pracują na macierzystej uczelni jako asystenci. Łączą ich wspólne fascynacje i podobny sposób postrzegania świata, oraz wyczulenie na wszystko co związane jest z naturą i miejscem w niej człowieka. Mariola Wawrzusiak swoje rzeźby wykonuje ze starych przerdzewiałych blach i drutów znalezionych na złomowiskach. Rafał Borcz tworzy cykle, utrwala na obrazach, ale też w szkicach, grafikach i zdjęciach, to, co go wzrusza, zwraca jego uwagę, rejestruje to, co ma w sobie życie, energię, dynamizm, co go fascynuje. W Galerii Bielskiej BWA jego wystawa nie jest przypadkowa, jest bowiem Borcz laureatem Grand Prix oraz Nagrody Publiczności Ogólnopolskiego Konkursu Malarstwa „Bielska Jesień 2001”, organizowanego przez bielską galerię. W tym roku, podczas 37. Biennale Malarstwa „Bielska Jesień 2005” zdobył wyróżnienie za trzy „wilcze” prace pt. „Stado”, „Śpiący”, „Śpiące”.