REKLAMA

DYKTATURA PZPR

Od początku 1948 roku toczyła się dyskusja nad rola partii oraz zjednoczeniem PPS i PPR. W „Nowych Drogach” (listopad-grudzień) Bolesław Bierut opublikował tekst pt. „Zjednoczenie, nowy etap w walce o lepszą przyszłość”. Zapowiedział w nim walkę klasową oraz kontynuację radzieckiego modelu budowy socjalizmu.

W Bielsku i Białej powołano wspólne zespoły PPR i PPS odpowiedzialne za należyte przygotowanie obu partii do połączenia. Przy pomocy pełnomocników przysłanych z Komitetów Wojewódzkich PPR i PPS przystąpiono do „oczyszczania” szeregów i przygotowania nowych kadr. W praktyce polegało to na wyrzuceniu z PPS i PPR wszystkich działaczy, którzy sprzeciwiali się fuzji. Po „oczyszczeniu” szeregów liczebność PPS w Bielsku i Białej zmniejszyła się o połowę.
Dla uczczenia połączenia zmieniono w Bielsku nazwę ulicy Krakowskiej na ul. Zjednoczenia. Polska Zjednoczona Partia Robotnicza stała się kierowniczą, przewodnią oraz inspirującą siłą narodu. Oddziaływała przez swoje komitety na wszystkie przejawy życia gospodarczego, społecznego, politycznego i kulturalnego. W praktyce oznaczało to, że nic nie mogło się odbyć bez zgody lokalnych sekretarzy partii. W Białej sekretarzem został Franciszek Hojny, a w Bielsku Marian Drewniak. Po połączeniu Bielska i Białej niepodzielną władzę zyskał Marian Drewniak. Okres jego rządów to wielki krok wstecz naszego miasta. Zniszczył on wszelkie przejawy życia społecznego i kulturalnego Bielska-Białej oparte na społecznych inicjatywach, ustanawiając na wiele lat twardy kurs stalinowski. Rozwój zapewniono jedynie instytucjom państwowym centralnie kierowanym. W 1948 r. zlikwidowano Związkowy Dom Kultury, w 1949 r. zamknięto amatorski teatr przy Domu Żołnierza w Białej, w 1952 r. zamknięto Dom Polski w Bielsku, a UB aresztowało członków tej zasłużonej dla polskości organizacji. Wielu Bielszczan do dziś wspomina, ze cokolwiek chciało się w Bielsku-Białej zrobić, najpierw trzeba było się udać po akceptację do sekretarza Drewniaka.
W latach pięćdziesiątych społeczeństwo bielskie „żyło” aferami wełnianymi, budową ZOR-ów, socjalistycznym wyścigiem pracy i współzawodnictwem zakładów przemysłowych, rozbudową linii tramwajowej, wprowadzanie nazw ulic z bohaterami Związku Radzieckiego i komunistycznej Polski, a także licznymi wybrykami chuligańskimi, z którymi Milicja Obywatelska nie zawsze dawała sobie radę. To również najtrudniejszy okres dla bielszczan nękanych przez Urząd Bezpieczeństwa Publicznego oraz represje wobec kościoła katolickiego.

Tagi: DYKTATURA PZPR, DYKTATURA PZPR Bielsko-Biała, kronika Bielska, Kronika Bielska-Białej, Bielsko-Biala, historia, historia Bielska-Białej

Stronę odwiedzono: 19696 razy.
Aktualizacja: 2007-11-07 02:11:19

Masz uwagi co do aktualności wpisu? Kliknij

Komentarze 3

Redakcja portalu zastrzega sobie prawo usuwania komentarzy obraźliwych dla innych osób, zawierających słowa wulgarne lub nie odnoszących się merytorycznie do tematu artykułu, wpisu, obiektu. Informujemy, że oprogramowanie rejestruje dane osoby komentującej (IP, czas), które na wniosek prokuratury, sądu lub policji mogą zostać przekazane celem ścigania sprawców czynów sprzecznych z prawem. Więcej informacji w regulaminie portalu i polityce prywatności.

Klauzula informacyjna ›
Avatar
franciszekryszard
Karwik miał na imię Stanisław.
2016-10-18, 11:21
Ocena: 67%
Odpowiedz
Oceń komentarz:
Avatar
franciszekryszard
Marian Drewniak został I Sekretarzem KM w Bielsku-Białej dn. 1.06.1960 r.
2016-10-18, 09:57
Ocena: 67%
Odpowiedz
Oceń komentarz:
Avatar
konrad.ludwik02
Chyba przed tow. Marianem, I. sekretarzem byl tow. Karwik, imie wyleciało z pamięci ... Marian Drewniak nastal zdaje się gdzieś w połowie lat 60-tych, po powrocie z konsulatu PRL w Mińsku.
2009-01-13, 14:23
Ocena: 67%
Odpowiedz
Oceń komentarz:

Zobacz również:

REKLAMA
ŁADOWANIE